Vanaf je jeugd ontwikkel je bepaalde kernopvattingen die ervoor zorgen dat je de wereld om je heen door jouw eigen gekleurde bril bekijkt. Jouw denkwereld wordt daarmee jouw waarheid: de manier waarop jij de wereld en jezelf ervaart.

Vanuit deze overtuigingen ontwikkel je gewoonten en patronen die diepgeworteld en vaak onbewust zijn. Hoewel deze patronen ooit helpend kunnen zijn geweest, blijken ze in je latere leven niet altijd meer passend. Ze kunnen je beperken in je keuzes en spanning, onrust en stress veroorzaken.

Situaties en personen kunnen een trigger vormen die je ongemerkt in zo'n patroon brengen. Dat gebeurt grotendeels vanuit een ander deel van je hersenen dan het bewuste denkbrein. Je reageert dan vanuit je overlevingsinstinct, waarbij je brein snel op zoek gaat naar veiligheid.

Je komt daardoor ongewild in een overlevingsmechanisme terecht: de fight-flight- of freeze-reactie. Hoewel deze reactie bedoeld is om je te beschermen, kan het een oude reactie zijn op een situatie of persoon die op dat moment niet werkelijk onveilig is. Je patroon werkt dan niet meer vóór je, maar tégen je.

Dit kan veel spanning geven. Wanneer je je hier niet bewust van wordt, houd je het patroon en daarmee ook de spanning in stand. Je werkelijke gevoel krijgt ondertussen weinig ruimte. Het kan voelen als een blokkade die telkens opnieuw wordt opgeworpen ... door jezelf, zonder dat je je daar bewust van bent.